Człowiek jest istotą społeczną, gdyż do jego prawidłowego rozwoju niezbędni są inni ludzie. Każdy człowiek wyznacza sobie cele życiowe i stara się zaspokajać potrzeby, dysponuje także .-kreślonym systemem wartości. Ludzie wpływają na siebie - pomagają sobie, współpracują lub walczą ze sobą. Jednostka dąży do określenia swojego miejsca w otaczającym świecie. Nauki psychologiczne tłumaczą zachowanie człowieka dwoma czynnikami - cechami jego osobowości i wpływami środowiska społecznego. Istnieje kilka psychologicznych koncepcji osobowości człowieka. Koncepcja behawiorystyczna zakłada, że na zachowanie człowieka ma wpływ środowisko, w którym istnieje system nagród i kar. Zachowania człowieka są wynikiem uczenia się, czyli kojarzenia kar i nagród z bodźcami płynącymi z otoczenia. W jego wyniku określone sygnały docierające ze strony środowiska (bodźce) powodują określone zachowania (reakcje). Z tego powodu teorię tę nazywa się koncepcją bodźca-reakcji. Według koncepcji psychoanalitycznej na zachowanie człowieka oddziałują jego potrzeby, Których z reguły sobie nie uświadamia. O postępowaniu decydują również warunki społeczne i kultura, ponieważ kształtowanie się większości potrzeb następuje w wyniku procesu uspoŹłeczniania człowieka